باز کردن، جای‌گذاری و خروجی

باز کردن، ذخیره کردن، جای‌گذاری، خروجی گرفتن و چاپ همه روی رایانه‌ی خودتان انجام می‌شوند. این صفحه به سند بومی .cut، قالب‌هایی که Scissor می‌تواند بخواند و بنویسد، و چگونگی ورود و خروج اثر می‌پردازد.

همه چیز روی دستگاه شما می‌ماند

Scissor نه سروری دارد و نه حساب کاربری. فایلی که باز می‌کنید در مرورگر و روی دستگاه خودتان خوانده می‌شود و فایلی که خروجی می‌گیرید مستقیم روی دیسک شما نوشته می‌شود. هیچ چیز بارگذاری نمی‌شود و اثر هرگز رایانه را ترک نمی‌کند مگر آنکه خودتان آن را به جایی بفرستید. این یعنی نسخه‌ای ابری هم برای تکیه کردن وجود ندارد، پس کارتان را مانند هر سند دسکتاپی دیگری ذخیره کنید.

در میان‌برهای زیر، ⌘ در Windows و Linux همان Ctrl و ⌥ همان Alt است.

سند .cut

قالب خود Scissor .cut است، فایلی JSON و نسخه‌دار که کل درخت گره‌ها را در خود دارد: هر لایه، گروه، مسیر، شکل زنده، قطعه متن، تصویر جای‌گذاری‌شده، گرادیان، افکت و آرت‌بورد، دقیقاً همان‌طور که رهایشان کرده‌اید. این تنها قالبی است که همه‌ی توانایی‌های Scissor را نگه می‌دارد، پس تا وقتی کار روی یک اثر ادامه دارد همین را ذخیره کنید. تنها وقتی سراغ قالب‌های خروجی بروید که اثر باید به برنامه‌ای دیگر یا به وب برود.

ذخیره‌ی کار

از فایل > ذخیره (⌘S) برای نوشتن سند، از ذخیره با نام… (⇧⌘S) برای نوشتن آن با نامی تازه، و از ذخیره‌ی یک کپی… (⌥⌘S) برای نوشتن یک نسخه‌ی لحظه‌ای در کنار، در حالی که کار روی اصل را ادامه می‌دهید، استفاده کنید.

جایی که مرورگر پشتیبانی کند، Scissor دسترسی به فایلی را که برگزیده‌اید نگه می‌دارد، پس ذخیره‌های بعدی بدون هیچ پنجره‌ای به همان جا برمی‌گردند، همان‌طور که یک برنامه‌ی دسکتاپ رفتار می‌کند. جایی که پشتیبانی نکند، هر ذخیره به‌صورت دانلود یک فایل .cut تازه می‌رسد. اگر فایل ذخیره‌شده از آن پس جابه‌جا شده یا اجازه‌اش پس گرفته شده باشد، Scissor دوباره از شما می‌پرسد آن را کجا بگذارد.

آغاز و بستن سندها

فایل > جدید… (⌥⌘N) سندی خالی را از پنجره‌ی سند جدید باز می‌کند، جایی که اندازه‌اش و تعداد آرت‌بوردهای آغازینش را تعیین می‌کنید. فایل > باز کردن… (⌘O) فایل‌های موجود را می‌خواند و می‌تواند چند فایل را با هم بپذیرد. سند فعال را با فایل > بستن (⌥⌘W) ببندید.

باز کردن قالب‌های دیگر

فایل > باز کردن… (⌘O) بیش از سندهای خود Scissor را می‌خواند. می‌توانید چند فایل را یک‌جا انتخاب کنید یا آن‌ها را روی بوم بکشید. آنچه منتقل می‌شود به قالب بستگی دارد.

SVG (.svg)

با جزئیات کامل خوانده می‌شود. مسیرها و شکل‌های پایه (مستطیل، دایره، بیضی، خط، چندخطی، چندضلعی)، گروه‌ها، svg تودرتو، use و symbol، و مجموعه‌ی کامل تبدیل‌ها منتقل می‌شوند. همچنین ویژگی‌های نمایشی، سبک‌های درون‌خطی و قاعده‌های ساده‌ی <style> (بر اساس تگ، کلاس یا id)، گرادیان‌های خطی و شعاعی، مسیرهای برش، متن پایه از جمله متنی که در امتداد مسیر چیده شده، و تصاویر چه جاسازی‌شده و چه پیوندی. رنگ‌ها به‌صورت hex، rgb، hsl یا نام رنگ CSS خوانده می‌شوند و طول‌ها به px، پوینت، پایکا، اینچ، میلی‌متر، سانتی‌متر، em یا ex. مستطیل‌ها، دایره‌ها و بیضی‌های هم‌راستا با محورها به‌صورت شکل‌های زنده می‌رسند، پس به‌جای تبدیل شدن به طرح‌های ثابت، با دستگیره‌هایشان ویرایش‌پذیر می‌مانند. SVG‌ای که لایه دارد با همان لایه‌ها و نام‌هایشان باز می‌شود و هر لایه‌ای که پنهان یا قفل بوده پنهان و قفل می‌ماند. پرکننده‌های الگو، ماسک‌ها، نشانگرها و افکت‌های فیلتر منتقل نمی‌شوند.

PDF، و .ai مبتنی بر PDF

برای هر صفحه یک آرت‌بورد. مسیرها، رنگ‌ها، سبک خط، برش، form XObjectها، متن با قلم و موقعیتش، و تصاویر (از جمله JPEG، تصاویر نمایه‌دار و ماسک‌های استنسیل با آلفای ماسک نرمشان) همه منتقل می‌شوند. سایه‌زنی‌های محوری و شعاعی، چه مستقیم رنگ شده باشند و چه از راه پرکننده‌ی الگو، خوانده می‌شوند.

EPS (.eps، .epsf)

فایل EPS یک برنامه‌ی PostScript است، پس Scissor آن را اجرا می‌کند. مسیرها، تبدیل‌ها، برش، رنگ‌های خاکستری، RGB، CMYK، HSB و رنگ‌های اختصاصی، ضخامت خط، سرخط‌ها، اتصال‌ها و خط‌چین‌ها، مسیرهای مرکب با سوراخ‌هایشان، و متن با قلمش همه منتقل می‌شوند، و توضیح %%BoundingBox به آرت‌بورد تبدیل می‌شود (اگر فایل %%HiResBoundingBox داشته باشد، آن اولویت دارد). عملگرهای کوتاه‌نویسی رایج از پیش ساخته شده‌اند، پس فایل‌هایی که به آن‌ها متکی‌اند بی‌آنکه پیش‌درآمد خودشان را اجرا کنند خوانده می‌شوند، و پوشش دودویی‌ای که EPSهای DOS دارند ابتدا باز می‌شود. تصاویر رستری جاسازی‌شده در EPS نادیده گرفته می‌شوند.

PSD (.psd)

لایه‌های پیکسلی درون گروه‌هایشان به لایه‌های پیکسلی ویرایش‌پذیر تبدیل می‌شوند و نام، کدری، حالت ترکیب و وضعیت پنهان بودنشان حفظ می‌شود. ماسک‌های لایه در آلفا تثبیت می‌شوند؛ ماسک‌های برداری و مسیرهای ذخیره‌شده با فایل به‌صورت مسیرهای ویرایش‌پذیر می‌رسند؛ لایه‌های متن به‌صورت متن ویرایش‌پذیر. سبک‌های لایه‌ای که چیزی رسم می‌کنند (سایه‌های افتاده، سایه‌های درونی و درخشش‌ها) به‌صورت افکت‌های زنده منتقل می‌شوند.

تصاویر رستری (.png، .jpg، .gif، .webp، .bmp، .avif) را هم می‌توان باز کرد. اگر از پنجره‌ی فایل باز شود، تصویر به سندی مستقل روی یک آرت‌بورد هم‌اندازه‌ی تصویر تبدیل می‌شود؛ اگر روی اثری که از قبل باز است رها شود، به‌جای آن در همان سند جای‌گذاری می‌شود.

برنامه‌ی طراحی‌ای که قالبی بسته و منتشرنشده از آنِ خود دارد، آن فایل‌ها را برای همه‌ی دیگران ناخوانا می‌گذارد، پس Scissor آن‌ها را باز نمی‌کند. به‌جای آن از همان برنامه SVG یا PDF خروجی بگیرید؛ Scissor هر دو را می‌خواند.

چرا .ai خوانده می‌شود اما هرگز نوشته نمی‌شود

یک فایل .ai امروزی در واقع PDF است و به همین دلیل از راه درون‌ریز PDF باز می‌شود. نوشتن .ai اما موضوع دیگری است: این پسوند نام سند برنامه‌ای دیگر است و فایلی که مدعی چنین چیزی باشد اما ساختار خود Scissor را داشته باشد، هر کسی را که بعداً بازش کند گمراه می‌کند. Scissor برای کار خودش .cut می‌نویسد و وقتی اثر باید جابه‌جا شود PDF یا SVG.

جای‌گذاری اثر

فایل > جای‌گذاری… (⇧⌘P) تصاویر SVG و رستری (PNG، JPEG، GIF، WebP) را به‌جای ساختن سندی تازه، به سندی که از قبل باز است می‌آورد. از آن برای نشاندن یک لوگو، یک عکس یا قطعه‌ای طراحی خطی اسکن‌شده در صفحه‌آرایی در حال کار استفاده کنید.

SVG جای‌گذاری‌شده به‌صورت اثری ویرایش‌پذیر می‌رسد: شکل‌ها، مسیرها و متنش به‌جای تصویری تخت، به‌صورت اشیایی که می‌توانید انتخاب و تغییر شکل دهید وارد سند می‌شوند. تصویر رستری (PNG، JPEG، GIF، WebP) به‌صورت یک لایه‌ی پیکسلی ویرایش‌پذیر با اندازه‌ی خودش می‌رسد — بی‌درنگ رویش نقاشی کنید، ماسکش کنید، تنظیم و فیلترش کنید و با برداری‌سازی ردیابی‌اش کنید. پیکسل‌ها درون سند نگه داشته می‌شوند، پس هرگز دنبال فایل پیوندی‌ای نمی‌گردد که ممکن است جابه‌جا یا گم شود؛ عکسی بسیار بزرگ کوچک می‌شود تا در یک سطح جا بگیرد.

کشیدن یک فایل روی بوم همان کار جای‌گذاری را می‌کند، جز اینکه فایل .cut، PDF، .ai، .psd یا EPS به‌صورت سندی مستقل باز می‌شود. چسباندن تصویر از کلیپ‌بورد هم آن را جای‌گذاری می‌کند. برای تبدیل اثر زنده به پیکسل پس از پایان کار، از شیء > رستری کردن استفاده کنید که انتخاب را با تصویری ۲ برابری از خودش جایگزین می‌کند.

کپی، برش و چسباندن

کپی (⌘C) و برش (⌘X) انتخاب را در کلیپ‌بورد می‌گذارند و چسباندن (⌘V) آن را نزدیک مرکز نما برمی‌گرداند. Scissor برای رفت‌وبرگشت درون برنامه نسخه‌ای کامل و بی‌نقص از خودش نگه می‌دارد و انتخاب را به‌صورت SVG در کلیپ‌بورد سیستم هم می‌نویسد، تا بتوانید اثر را مستقیم در برنامه‌ای دیگر بچسبانید.

سه گونه‌ی دیگر تعیین می‌کنند چسباندن کجا بنشیند: چسباندن در جلو (⌘F) و چسباندن در پشت (⌘B) آن را در ترتیب روی هم قرارگیری درست بالا یا پایین انتخاب کنونی می‌گذارند، و چسباندن در جای خود (⇧⌘V) آن را در همان مختصاتی که کپی شده بود می‌گذارد. چون کپی به‌صورت SVG هم منتقل می‌شود، متن یا اثری که از جای دیگری کپی شده را می‌توان چسباند و به‌صورت اشیای ویرایش‌پذیر می‌رسد.

خروجی گرفتن

خروجی گرفتن نسخه‌ای از اثر را در قالبی ساخته‌شده برای اشتراک‌گذاری یا وب می‌نویسد و سند .cut را دست‌نخورده می‌گذارد. زیرمنوی فایل > خروجی فرمان‌های تک‌فایلی را در خود دارد و دو راه دیگر چندین فایل را یک‌جا انجام می‌دهند.

تک‌فایل‌ها

خروجی به‌صورت SVG… آرت‌بورد فعال را به‌صورت SVG می‌نویسد. این نویسنده دقیق است: مستطیل‌ها، دایره‌ها و بیضی‌های زنده به‌صورت عناصر واقعی <rect>، <circle> و <ellipse> نوشته می‌شوند تا ویرایش‌پذیر بمانند؛ گرادیان‌های خطی و شعاعی، پرکننده‌های الگو، گروه‌های برش و حذفی، کدری، حالت‌های ترکیب و جداسازی همه منتقل می‌شوند؛ سایه‌های افتاده، محوشدگی‌ها، درخشش‌ها و پرداز لبه‌ها به‌صورت فیلترهای SVG نوشته می‌شوند؛ و متن به‌صورت متن می‌ماند، از جمله متن روی مسیر، تنظیمات ویژگی‌های OpenType و پرکننده‌ای همراه با طرح بیرونی. گرادیان‌های آزاد و توری‌های گرادیان، که هیچ گرادیان SVG‌ای نمی‌تواند توصیفشان کند، به‌صورت خانه‌های رنگی کوچک فراوان نوشته می‌شوند تا هر خواننده‌ای آن‌ها را درست رسم کند. تصاویر جای‌گذاری‌شده و لایه‌های پیکسلی به‌صورت عناصر <image> جاسازی می‌شوند.

خروجی به‌صورت PNG…، خروجی به‌صورت PNG @2x… و خروجی به‌صورت PNG (شفاف)… آرت‌بورد فعال را به‌صورت PNG با یک یا دو برابر اندازه‌اش رندر می‌کنند و آخری پس‌زمینه را شفاف نگه می‌دارد. خروجی به‌صورت JPEG… و خروجی به‌صورت WebP… دیگر قالب‌های رستری را می‌نویسند؛ JPEG شفافیت ندارد، پس همیشه پس‌زمینه‌ی آرت‌بورد را نگه می‌دارد.

خروجی به‌صورت PDF… کل سند را به‌صورت PDF، یک صفحه برای هر آرت‌بورد، می‌نویسد. این نویسنده‌ای خانگی است که مسیرهای برداری، گرادیان‌ها، کدری، برش، متن و تصاویر جای‌گذاری‌شده را با شفافیتشان نگه می‌دارد، تا نتیجه در جاهای دیگر ویرایش‌پذیر بماند و تصویری تخت‌شده از اثر نباشد.

خروجی از انتخاب… تنها اشیای انتخاب‌شده را به‌صورت SVG و بریده‌شده به همان چیزی که برگزیده‌اید می‌نویسد. هنگامی سراغش بروید که یک آیکون یا یک شکل را از آرت‌بوردی شلوغ می‌خواهید.

خروجی برای صفحه‌نمایش‌ها

فایل > خروجی > خروجی برای صفحه‌نمایش‌ها… (⌥⌘E) فایل‌های فراوانی را در یک مرحله می‌نویسد، که راه ساختن مجموعه‌ای از دارایی‌ها در چند اندازه است. آرت‌بوردها و برش‌هایی را که می‌خواهید تیک بزنید، هر ترکیبی از PNG، JPEG، WebP و SVG را تیک بزنید و مقیاس‌ها را به‌صورت فهرستی مانند 1x, 2x, 3x تایپ کنید. هر صفحه‌ی تیک‌خورده در هر قالب تیک‌خورده و در هر مقیاس نوشته می‌شود، پس یک اجرا می‌تواند گستره‌ی کاملی از فایل‌ها بسازد. خروجی برداری مقیاس را نادیده می‌گیرد، چون SVG اندازه‌ی ثابتی ندارد. جایی که مرورگر اجازه دهد پوشه‌ای برمی‌گزینید و همه‌ی فایل‌ها در آن نوشته می‌شوند؛ در غیر این صورت فایل‌ها به‌صورت دانلودهای جداگانه می‌رسند.

برش‌ها

برش (اسلایس) مستطیلی از بوم را مشخص می‌کند تا جداگانه خروجی گرفته شود، پس می‌توانید چند قطعه را از یک آرت‌بورد ببرید. آن‌ها را از شیء > برش بسازید: ساختن انتخاب را به برش تبدیل می‌کند، ساختن از خطوط راهنما آرت‌بورد را در امتداد خطوط راهنمایش می‌برد و ساختن از انتخاب برای هر شیء انتخاب‌شده یک برش می‌سازد. گزینه‌های برش… نام، قالب و مقیاس یک برش را تعیین می‌کند، آزاد کردن برش انتخاب‌شده را برمی‌دارد و حذف همه همه را پاک می‌کند. برش‌ها را با ابزار برش (⇧K) هم می‌توانید دستی بکشید. برش‌ها در فهرست خروجی برای صفحه‌نمایش‌ها در کنار آرت‌بوردها دیده می‌شوند.

پنل دارایی‌ها

پنل دارایی‌ها (منوی پنجره) به‌جای آرت‌بوردهای کامل، قطعه‌های جداگانه‌ی اثر را خروجی می‌گیرد که برای ساختن مجموعه‌ای از آیکون‌ها یا برگه‌ای از اجزا مناسب است. اثری را انتخاب کنید و افزودن انتخاب را بزنید تا به فهرست افزوده شود، سپس نام هر مورد را تغییر دهید: نام به نام فایل تبدیل می‌شود. قالب‌ها (PNG، JPEG، WebP یا SVG) و مقیاس‌ها را یک بار برگزینید، سپس خروجی را بزنید تا هر دارایی در هر ترکیب نوشته شود. هر دارایی جداگانه رندر می‌شود و به محدوده‌ی خودش بریده می‌شود.

چاپ

فایل > چاپ… (⌘P) آرت‌بورد فعال را به پنجره‌ی چاپ خود مرورگر می‌فرستد. صفحه مطابق تناسب آرت‌بورد افقی یا عمودی تنظیم می‌شود، با حاشیه‌ی ۱۲ میلی‌متری، و اثر درون آن جا داده می‌شود. ابتدا اندازه‌ی آرت‌بورد را در فایل > تنظیمات سند… (⌥⌘P) تعیین کنید.