Scisبرداری‌سازی
برداری‌سازی یک تصویر را به مسیرهای برداری تبدیل می‌کند: لوگویی که از روی کاغذ اسکن شده، طرحی مدادی یا یک عکس به مجموعه‌ای از شکل‌های پرشده تبدیل می‌شود که می‌توانید مانند هر چیز دیگری که می‌کشید مقیاس دهید، رنگش را عوض کنید و ویرایشش کنید. این صفحه به آنچه می‌توانید ردیابی کنید، پنلی که این کار را انجام می‌دهد، سه حالت و پیش‌تنظیم‌هایشان، همه‌ی گزینه‌ها، و چگونگی نگه داشتن یا کنار گذاشتن نتیجه می‌پردازد.
ردیابی چه می‌کند و چه چیزی را می‌توانید ردیابی کنید
تصویر از پیکسل ساخته شده است: وقتی بزرگش می‌کنید تار می‌شود و نمی‌توان نقطه به نقطه تغییر شکلش داد. ردیابی آن پیکسل‌ها را می‌خواند و مسیرهای برداری‌ای می‌کشد که شکل‌های یافته‌شده را دنبال می‌کنند، پس نتیجه در هر اندازه‌ای واضح می‌ماند و می‌توان ویرایشش کرد، رنگش را تغییر داد و با بقیه‌ی اثرتان ترکیبش کرد.
شما یک لایه‌ی پیکسلی را ردیابی می‌کنید: تصویری که جای‌گذاری کرده یا چسبانده‌اید، تصویری که به‌صورت آرت‌بوردی مستقل باز شده، یا لایه‌ای که خودتان نقاشی کرده‌اید. تصویری را با فایل > جای‌گذاری… (⇧⌘P) وارد کنید — به‌صورت لایه‌ی پیکسلی می‌رسد — انتخابش کنید، سپس ردیابی را اجرا کنید. (اثر برداری از پیش از مسیر ساخته شده، پس چیزی برای ردیابی ندارد؛ ردیابی پیکسل‌ها را می‌خواند.)
ردیابی تصویر را دور نمی‌اندازد. گروهی به نام برداری‌سازی می‌سازد که تصویر اصلی (اکنون پنهان) را همراه با مسیرهای تازه، دقیقاً روی آن، در خود دارد. چون گروه تنظیماتی را که با آن ساخته شده به یاد دارد، نتیجه زنده می‌ماند: دوباره انتخابش کنید، تنظیمی را تغییر دهید تا دوباره ردیابی شود. وقتی راضی شدید آن را گسترش دهید تا تنها مسیرها بمانند، یا آزاد کنید تا به تصویر ساده برگردید.
پنل برداری‌سازی
همه‌ی تنظیمات در پنل برداری‌سازی قرار دارند. آن را از شیء > برداری‌سازی > پنل برداری‌سازی، یا از زبانه‌اش در داک پنل‌ها باز کنید. پنل پیش از هر کاری به تصویری انتخاب‌شده نیاز دارد: وقتی چیز مناسبی انتخاب نشده، دکمه‌ی ردیابی غیرفعال است و پنل از شما می‌خواهد یک تصویر جای‌گذاری‌شده را انتخاب کنید.
اجرای ردیابی
تصویری را انتخاب کنید، یک پیش‌تنظیم برگزینید یا حالت و گزینه‌ها را دستی تنظیم کنید و ردیابی را بزنید. خطی در پایین پنل پیشرفت را گزارش می‌دهد؛ هنگام کار در حال ردیابی… و پس از پایان ردیابی شد. برای نگه داشتن تنها مسیرها، گسترش دهید. نوشته می‌شود. اگر تصویر چیزی نداشته باشد که بتوان از آن شکلی ساخت، یا خوانده نشود، پنل این را به شما می‌گوید و تصویر را دست‌نخورده می‌گذارد.
پیش‌نمایش در حین کار
کادر ردیابی هنگام تغییر تنظیمات، که به‌طور پیش‌فرض روشن است، همان لحظه که حالت، پیش‌تنظیم، یک عدد یا یک کادر تیک را تغییر می‌دهید دوباره ردیابی می‌کند، تا بتوانید هر تنظیم را بی‌درنگ با تصویر بسنجید. در تصویری بزرگ یا شلوغ، بازترسیم لحظه‌ای طول می‌کشد، پس اگر ترجیح می‌دهید ابتدا چند گزینه را تنظیم کنید و یک بار ردیابی را بزنید، آن را خاموش کنید. وقتی ردیابی موجودی را دوباره انتخاب می‌کنید، پنل دقیقاً همان تنظیماتی را که با آن ساخته شده بارگذاری می‌کند، آماده‌ی تنظیم و ردیابی دوباره.
فرمان‌های منوی شیء
همین کنش‌ها زیر شیء > برداری‌سازی هم هستند، که وقتی پنل بسته است کاربردی است.
| فرمان | کاری که می‌کند |
|---|---|
| ساختن | تصویر انتخاب‌شده را با تنظیمات کنونی ردیابی می‌کند و نتیجه را زنده می‌گذارد. |
| ساختن و گسترش | ردیابی و گسترش را در یک گام انجام می‌دهد، تا مستقیم به مسیرهای ویرایش‌پذیر برسید. |
| گسترش | مسیرها را نگه می‌دارد و تصویر را کنار می‌گذارد (پایین‌تر را ببینید). |
| آزاد کردن | مسیرها را دور می‌اندازد و به تصویر برمی‌گردد (پایین‌تر را ببینید). |
| پنل برداری‌سازی | پنل را جلو می‌آورد. |
سه حالت
حالت تعیین می‌کند تصویر پیش از ترسیم چگونه ساده شود. این نخستین انتخابی است که باید انجام دهید، چون تعیین می‌کند کدام یک از گزینه‌های زیر اعمال شوند.
| حالت | چگونگی ساده‌سازی تصویر | گزینه‌ای که به کار می‌برد |
|---|---|---|
| سیاه و سفید | همه چیز را در روشنایی‌ای که تعیین می‌کنید به دو تن، جوهر و کاغذ، تقسیم می‌کند. | آستانه |
| خاکستری | تصویر را به تعداد معینی از سطح‌های یکنواخت خاکستری از سیاه تا سفید کاهش می‌دهد. | تعداد رنگ‌ها (به‌صورت سطح‌های خاکستری) |
| رنگی | پالتی از گویاترین رنگ‌های تصویر برمی‌گزیند و هر پیکسل را به نزدیک‌ترین آن‌ها نگاشت می‌کند. | تعداد رنگ‌ها |
هر حالتی را برگزینید، برای هر تن یا رنگ یک شکل پرشده ساخته می‌شود و شکل‌ها از بزرگ‌ترین روی هم چیده می‌شوند تا جزئیات کوچک‌تر بالا بنشینند. بخش‌های کاملاً شفاف تصویر کنار گذاشته می‌شوند، پس یک تصویر دوربُری‌شده روی پس‌زمینه‌ی شفاف تنها سوژه‌اش را ردیابی می‌کند.
پیش‌تنظیم‌ها
پیش‌تنظیم نقطه‌ی شروعی نام‌دار است که حالت و همه‌ی گزینه‌ها را یک‌جا تنظیم می‌کند. یکی را از منوی بالای پنل برگزینید و اگر پیش‌نمایش روشن باشد، تصویر بی‌درنگ ردیابی می‌شود؛ نتیجه را پایه بدانید و از آنجا تنظیمش کنید. همین که یک گزینه را تغییر دهید، منوی پیش‌تنظیم به سفارشی تغییر می‌کند، چون تنظیمات دیگر با پیش‌تنظیم جور نیستند.
| پیش‌تنظیم | حالت | زمان استفاده |
|---|---|---|
| عکس با وفاداری بالا | رنگی | می‌خواهید عکسی با رنگ‌های فراوان نزدیک به اصل بماند. |
| عکس با وفاداری پایین | رنگی | عکسی باید به‌صورت چند ناحیه‌ی رنگی پهن و تخت دیده شود. |
| ۳ رنگ | رنگی | نتیجه‌ای پررنگ و پوستری از سه رنگ تخت می‌خواهید. |
| ۶ رنگ | رنگی | ظاهری تخت و تصویرسازی‌شده با پالتی کوچک و مرتب. |
| ۱۶ رنگ | رنگی | گستره‌ی رنگی بیشتر از پیش‌تنظیم‌های تخت، اما کمتر از یک عکس کامل. |
| سایه‌های خاکستری | خاکستری | تصویری تنالیته‌دار باید سایه‌روشنش را نگه دارد اما رنگش را از دست بدهد. |
| لوگوی سیاه و سفید | سیاه و سفید | تبدیل نشان یا لوگویی تمیز و دوتنی به شکل‌هایی واضح. |
| طرح دستی | سیاه و سفید | ثبت طرحی مدادی یا جوهری با خطوط آزادترش. |
| سایه‌نماها | سیاه و سفید | به‌جای خطوط ظریف، سایه‌نماهای توپر و پرشده می‌خواهید. |
| طراحی خطی | سیاه و سفید | طراحی خطی ظریفی که خطوط نازکش باید بمانند. |
| نقشه‌ی فنی | سیاه و سفید | خطوطی واضح و وفادار با نگه داشتن بیشترین جزئیات ممکن. |
گزینه‌ها
زیر حالت، کنترل‌هایی قرار دارند که نتیجه را شکل می‌دهند. اینکه کدام‌ها نمایش داده شوند به حالت بستگی دارد: آستانه تنها برای سیاه و سفید دیده می‌شود و تعداد رنگ‌ها برای خاکستری و رنگی.
- تعداد رنگ‌ها
- تعداد رنگ‌ها (در حالت رنگی) یا سطح‌های خاکستری (در حالت خاکستری) که تصویر به آن کاهش می‌یابد، از ۲ تا ۶۴. کمتر، نتیجه‌ای تخت‌تر و گرافیکی‌تر با شکل‌های کمتر می‌دهد؛ بیشتر، تصویر را به بهای مسیرهای بیشتر به اصل نزدیک‌تر نگه می‌دارد. حالت سیاه و سفید این را نادیده می‌گیرد، چون همیشه دو تن دارد.
- آستانه
- تنها برای سیاه و سفید: روشنایی‌ای از ۰ تا ۲۵۵ که تصویر در آن به جوهر و کاغذ تقسیم می‌شود. هر چه تیره‌تر از آستانه باشد به شکل ترسیم‌شده تبدیل می‌شود و هر چه روشن‌تر باشد پس‌زمینه به شمار می‌آید. آن را بالا ببرید تا تن‌های میانی بیشتری به شکل کشیده شوند و نتیجه سنگین‌تر شود، پایین بیاورید تا تنها تیره‌ترین نشانه‌ها بمانند. از آن برای تنظیم اینکه چه مقدار از یک طرح کم‌رنگ برداشته شود استفاده کنید.
- مسیرها
- میزان پیروی مسیرها از پیکسل‌ها، در مقیاس ۰ تا ۱۰۰. مقادیر بالا لبه‌ها را تنگ در آغوش می‌گیرند و لرزش‌های ظریف را با نقطه‌های لنگر بیشتر نگه می‌دارند؛ مقادیر پایین برازش را آزادتر می‌کنند و مسیرهایی نرم‌تر و ساده‌تر می‌دهند که ویرایششان سبک‌تر است. وقتی دقت مهم است سراغ مقدار بالا بروید و وقتی طرحی تمیز و مرتب می‌خواهید سراغ مقدار پایین.
- گوشه‌ها
- میزان آمادگی یک چرخش در طرح بیرونی برای تبدیل شدن به گوشه‌ای تیز به‌جای منحنی نرم، از ۰ تا ۱۰۰. برای اثری با زاویه‌های تیز، مانند لوگو یا حروف‌نگاری، بالا ببرید؛ برای شکل‌های طبیعی که باید گرد بمانند پایین بیاورید.
- نویز
- کوچک‌ترین لکه، به پیکسل، که اجازه دارد شکلی مستقل شود. هر چه کوچک‌تر باشد جذب پیرامونش می‌شود. آن را بالا ببرید تا لکه‌ها و دانه‌های یک اسکن یا عکس پاک شوند و نقطه‌های پراکنده هر کدام به مسیری تبدیل نشوند؛ پایین بیاورید تا جزئیات ظریف واقعی بمانند.
- نادیده گرفتن سفید
- هر شکلی را که نزدیک به سفید از آب درآید کنار می‌گذارد، تا کاغذ یا پس‌زمینه کشیده نشود و پشت نشانه‌های ردیابی‌شده شفاف بماند. به‌طور پیش‌فرض روشن است و برای حالت سیاه و سفید نمایش داده می‌شود. وقتی ناحیه‌ای سفید بخشی از اثر است و باید شکلی پرشده‌ی واقعی باشد، خاموشش کنید.
- پرکننده‌ها
- به هر شکل ردیابی‌شده پرکننده‌ای توپر به رنگی که با آن ردیابی شده می‌دهد. این انتخاب معمول است و به‌طور پیش‌فرض روشن است.
- دورخط‌ها
- به‌جای پرکننده یا همراه با آن، دور هر شکل ردیابی‌شده دورخطی به رنگ خودش می‌کشد. به‌طور پیش‌فرض خاموش است. اگر هم پرکننده‌ها و هم دورخط‌ها را خاموش کنید، مسیرها همچنان ساخته می‌شوند اما چیزی رنگشان نمی‌کند، پس دست‌کم یکی را روشن بگذارید.
نگه داشتن یا بازگرداندن نتیجه
ردیابی تازه زنده است: مسیرها روی تصویر اصلی پنهان درون گروه برداری‌سازی قرار دارند و می‌توانید همچنان تنظیمات را تغییر دهید. دو فرمان به این وضعیت پایان می‌دهند که هر دو به‌صورت دکمه در پنل و زیر شیء > برداری‌سازی هستند. وقتی یک ردیابی انتخاب شود در دسترس قرار می‌گیرند.
- گسترش
- مسیرها را نگه می‌دارد و تصویر را حذف می‌کند، تا گروه به اثر برداری معمولی تبدیل شود. تنظیمات دیگر اعمال نمی‌شوند و قابل تغییر نیستند، اما هر مسیر اکنون شکلی معمولی است که می‌توانید تغییر شکل دهید، رنگش را عوض کنید، ترکیب و مرتبش کنید. وقتی ردیابی درست به نظر می‌رسد و می‌خواهید روی بردارها کار کنید سراغ این بروید. ساختن و گسترش ردیابی و این گام را با هم انجام می‌دهد.
- آزاد کردن
- مسیرهای ردیابی‌شده را دور می‌اندازد و تصویر اصلی را بازمی‌گرداند که دوباره در جای پیشینش دیده می‌شود. از آن برای رها کردن یک ردیابی و شروع دوباره، یا وقتی که در نهایت تنها به تصویر نیاز داشتید استفاده کنید.
لوگوها، طرح‌ها و عکس‌ها
سه نقطه‌ی شروع رایج، تنظیمات متفاوتی می‌طلبند.
- لوگو یا نشانی تمیز
- از لوگوی سیاه و سفید آغاز کنید. نادیده گرفتن سفید را روشن نگه دارید تا کاغذ حذف شود، گوشه‌ها را برای زاویه‌های تیز و مسیرها را برای لبه‌های وفادار بالا ببرید، و آستانه را تا جایی تنظیم کنید که نشان توپر شود بی‌آنکه پر شود. گسترش دهید، سپس رنگ پرکننده‌ی دلخواهتان را تعیین کنید.
- طرحی مدادی یا جوهری
- طرح دستی یا طراحی خطی را امتحان کنید. آستانه را پایین بیاورید تا تنها خطوط کشیده‌شده بمانند و کاغذ کنار برود، و نویز را کمی بالا ببرید تا دانه‌های کاغذ پاک شوند. طراحی خطی خطوط نازک‌تر را نگه می‌دارد؛ طرح دستی به دستی آزادتر می‌خورد.
- عکس
- از حالت رنگی با عکس با وفاداری بالا برای شباهتی نزدیک یا عکس با وفاداری پایین برای حسی تخت‌تر و تصویرسازی‌شده استفاده کنید و تعداد رنگ‌ها را به دلخواه تنظیم کنید. نادیده گرفتن سفید را خاموش بگذارید تا ناحیه‌های کم‌رنگ بمانند. رنگ‌های بیشتر یعنی شکل‌های بیشتر، پس ردیابی سنگین یک عکس می‌تواند حجیم باشد: اگر نتیجه دست‌وپاگیر است، رنگ‌ها را کم کنید.