Scisخط‌کش‌ها، راهنماها و چسبیدن
خط‌کش‌ها، خطوط راهنما و چسبیدن ابزارهایی هستند که با آن‌ها کار را دقیق تراز می‌کنید. خط‌کش‌ها مقیاسی اندازه‌دار در لبه‌های بالا و چپ بوم می‌گذارند، خطوط راهنما خطوطی در اختیارتان می‌گذارند که بر پایه‌شان بسازید، راهنماهای هوشمند هنگام کشیدن ترازبندی و فاصله را نشان می‌دهند، و ابزار اندازه‌گیری فاصله و زاویه‌ی میان دو نقطه را می‌خواند. هیچ‌کدام از این‌ها روی خود اثر نشانی نمی‌گذارند: خطوط راهنما هرگز چاپ یا خروجی گرفته نمی‌شوند و خاموش کردن هر کدامشان تنها چیزی را که می‌بینید تغییر می‌دهد.
خط‌کش‌ها
خط‌کش‌ها را با نما › خط‌کش‌ها › نمایش خط‌کش‌ها (⌘R) روشن کنید. یک خط‌کش افقی در بالای بوم و یک خط‌کش عمودی در سمت چپ آن قرار می‌گیرد. هر دو در فاصله‌های برچسب‌دار درجه‌های اصلی و میان آن‌ها درجه‌های فرعی کوتاه‌تری دارند؛ با بزرگ‌نمایی و کوچک‌نمایی، فاصله‌ی درجه‌های برچسب‌دار تنظیم می‌شود تا خوانا بمانند.
موقعیت‌ها از گوشه‌ی بالا-چپ آرت‌بورد فعال اندازه‌گیری می‌شوند و اعداد به سمت راست و پایین بزرگ می‌شوند. چون نقطه‌ی صفر روی آرت‌بورد فعال است، رفتن به آرت‌بورد دیگری آن را جابه‌جا می‌کند: آرت‌بورد دیگری را انتخاب کنید تا خط‌کش‌ها از گوشه‌ی آن آرت‌بورد دوباره بخوانند. هنگامی که اشاره‌گر را روی بوم حرکت می‌دهید، خط نشانگر باریکی موقعیت آن را روی هر خط‌کش دنبال می‌کند، تا بتوانید مختصات کنونی را بی‌نیاز از پنل، با یک نگاه بخوانید.
وقتی نما (با ابزار چرخش نما) چرخانده شده باشد، دیگر محور افقی یا عمودی صافی در سند برای اندازه‌گیری نمی‌ماند، پس خط‌کش‌ها سر جایشان می‌مانند اما تا وقتی چرخش را بازنشانی نکنید هیچ درجه‌ای نشان نمی‌دهند.
واحدها
خط‌کش‌ها با واحد سند می‌خوانند. آن را در فایل › تنظیمات سند (⌥⌘P) تعیین کنید که پیکسل، پوینت، میلی‌متر، سانتی‌متر، اینچ و پایکا را پیشنهاد می‌دهد. واحدی را برگزینید که با خروجی شما جور باشد: پیکسل یا پوینت برای کار صفحه‌نمایش، میلی‌متر یا اینچ برای چاپ. تغییر واحد بی‌درنگ برچسب خط‌کش‌ها را عوض می‌کند؛ اندازه‌ی هیچ چیزی را تغییر نمی‌دهد.
خطوط راهنمای خط‌کش
وقتی خط‌کش‌ها نمایش داده می‌شوند، از روی یک خط‌کش بکشید تا خط راهنمایی را روی بوم بیاورید. از خط‌کش بالا به پایین بکشید تا راهنمای افقی بسازید، یا از خط‌کش چپ به سمت راست تا راهنمای عمودی. تا وقتی دکمه را نگه داشته‌اید راهنما اشاره‌گر را دنبال می‌کند و هر جا رها کنید همان‌جا می‌نشیند. بیرون کشیدن یک راهنما، اگر نمایش خطوط راهنما خاموش باشد آن را روشن می‌کند، تا راهنمای تازه بی‌درنگ دیده شود. اگر پشیمان شدید، آن را دوباره روی خط‌کش رها کنید تا کنار گذاشته شود.
خط راهنما خط صاف بلندی است که بسیار فراتر از اثر می‌رود، طوری که گویی سراسر پهنا یا ارتفاع سند را طی می‌کند. هر کدام در پنل لایه‌ها به‌صورت یک شیء راهنمای افقی یا راهنمای عمودی دیده می‌شود.
برای جابه‌جا کردن یک راهنما در آینده، با ابزار انتخاب روی خط آن کلیک کنید و بکشید، یا با کلیدهای جهت آن را اندکی جابه‌جا کنید. راهنما مانند هر شیء دیگری جابه‌جا می‌شود، پس هنگام کشیدنش چسبیدن هم اعمال می‌شود: این کار نشاندن دقیق یک راهنما روی لبه‌ی یک شیء یا یک نقطه‌ی لنگر را ساده می‌کند. یک نمونه‌ی کاربرد: یک راهنمای عمودی را تا لبه‌ی چپ یک تیتر بکشید، سپس ستونی از دکمه‌ها را با آن تراز کنید تا لبه‌های چپ همه‌شان به همان خط برسند.
پنهان کردن، قفل کردن و پاک کردن خطوط راهنما
نما › خطوط راهنما › نمایش خطوط راهنما (⌘;) همه‌ی راهنماها را یک‌جا پنهان و نمایان می‌کند. هنگامی که می‌خواهید ببینید طرح بدون این داربست چگونه خوانده می‌شود آن‌ها را پنهان کنید، سپس برای ادامه‌ی کار برشان گردانید.
برای اینکه راهنمایی تصادفی جابه‌جا نشود، با آن همچون شیئی که هست رفتار کنید: انتخابش کنید و با شیء › قفل › انتخاب (⌘2) قفلش کنید، یا از پنل لایه‌ها قفل یا پنهانش کنید. شیء › باز کردن قفل همه (⌥⌘2) آن را دوباره آزاد می‌کند و شیء › پنهان کردن › انتخاب (⌘3) یک راهنما را بی‌آنکه به بقیه دست بزند پنهان می‌کند.
وقتی کارتان با آن‌ها تمام شد، نما › خطوط راهنما › پاک کردن خطوط راهنما همه‌ی راهنماهای سند را در یک گام حذف می‌کند.
ساختن خطوط راهنما از اشیا
یک راهنما لازم نیست خطی ساده‌ی افقی یا عمودی باشد. هر مسیر یا شکلی بکشید، انتخابش کنید و نما › خطوط راهنما › ساختن خطوط راهنما (⌘5) را برگزینید تا به راهنما تبدیل شود. دایره به راهنمای دایره‌ای و خط مورب به راهنمای مایل تبدیل می‌شود، تا بتوانید بر پایه‌ی منحنی‌ها و زاویه‌هایی بسازید که راهنماهای صاف خط‌کش نمی‌توانند به شما بدهند. از آن برای ساختن راهنمایی دایره‌ای جهت چیدن اجزا گرداگرد یک صفحه‌ی مدرج، یا راهنمایی مورب برای نگه داشتن رشته‌ای از شکل‌ها روی شیبی یکسان استفاده کنید.
نما › خطوط راهنما › آزاد کردن خطوط راهنما (⌥⌘5) راهنمای انتخاب‌شده را دوباره به مسیری معمولی و ویرایش‌پذیر تبدیل می‌کند، تا بتوانید شکلی را که تبدیل کرده بودید بازیابید، یا هندسه‌ی آن را به‌عنوان اثر دوباره به کار ببرید.
راهنماهای هوشمند
نما › راهنماهای هوشمند (⌘U) هنگام کشیدن، جابه‌جا کردن یا تغییر اندازه، بازخورد ترازبندی نشان می‌دهد. وقتی اشاره‌گر به چیزی نزدیک می‌شود که ارزش هم‌تراز شدن دارد، یک خط سرخابی و برچسبی کوچک پدیدار می‌شوند و نقطه روی آن کشیده می‌شود. راهنماهای هوشمند از لبه‌ها، مرکزها و گوشه‌های اشیای دیگر، از نقطه‌های لنگر آن‌ها و از لبه‌های آرت‌بورد می‌خوانند، پس شکلی که در حال جای‌گذاری‌اش هستید بی‌هیچ اندازه‌گیری دستی با آنچه از پیش آنجاست هم‌تراز می‌شود.
راهنماهای هوشمند هنگام کشیدنی صاف هم کمک می‌کنند: وقتی جهتی که می‌کشید به یک زاویه‌ی ساختاری نزدیک شود (هر ۴۵° از زاویه‌ی محدودکننده‌ای که در تنظیمات تعیین شده)، کشیدن روی آن زاویه می‌چسبد و خطی با برچسب زاویه در امتداد آن کشیده می‌شود. این کار خطوط و جابه‌جایی‌ها را واقعاً افقی، عمودی یا مورب نگه می‌دارد.
فاصله‌گذاری یکنواخت اشیا
وقتی شیئی را از کنار دو یا چند شیء دیگر که در یک ردیف یا ستون قرار دارند می‌کشید، راهنماهای هوشمند دنبال جایی می‌گردند که فاصله‌ها در آن برابر شوند: یا ادامه‌ی رشته‌ای با فاصله‌های برابر، یا قرار دادن شیء در مرکز فاصله‌ی میان دو همسایه. وقتی چنین جایی پیدا شود، شیء را آنجا می‌چسباند و دو فاصله‌ی برابر را با سرخط‌ها و یک اندازه نشان می‌دهد، تا بتوانید ردیفی از اجزا را با چشم یکنواخت فاصله دهید و بگذارید راهنما درستی‌اش را تأیید کند، به‌جای آنکه بعداً آن‌ها را تراز و توزیع کنید.
چسبیدن به نقطه و چسبیدن به شبکه
دو کلید چسبیدن در منوی نما قرار دارند که مستقل از یکدیگر و از راهنماهای هوشمند کار می‌کنند.
- چسبیدن به نقطه (⌥⌘')
- نقطه‌ای را که جای‌گذاری می‌کنید روی نقطه‌های اشیای دیگر می‌کشد: لنگرها، گوشه‌ها و مرکزهایشان، و لبه‌های آرت‌بورد. هنگامی از آن استفاده کنید که شکلی تازه باید دقیقاً به شکلی موجود برسد، مثلاً وقتی مسیری را از گوشه‌ی یک جعبه آغاز می‌کنید.
- چسبیدن به شبکه (⇧⌘')
- نقطه‌ها و اشیای کشیده‌شده را روی شبکه‌ی آرت‌بورد فعال گرد می‌کند. هر آرت‌بورد شبکه‌ی خودش را دارد، پس جایی که نقطه می‌نشیند به آرت‌بوردی بستگی دارد که روی آن کار می‌کنید؛ خود شبکه‌ها در بخش شبکه‌ها شرح داده شده‌اند. تا وقتی چسبیدن به شبکه روشن است، اولویت با آن است، پس نقطه‌ها به‌جای نقطه‌های اشیای دیگر روی خطوط شبکه می‌افتند.
نادیده گرفتن چسبیدن برای یک بار کشیدن
هنگام کشیدن ⌥ (Alt) را نگه دارید تا چسبیدن تنها برای همان حرکت متوقف شود. رهایش کنید تا دوباره برقرار شود. این کار هنگام کشیدن شکل‌ها، کشیدن اشیا و جابه‌جا کردن نقطه‌های لنگر کار می‌کند و کلیدهای چسبیدن شما را دست‌نخورده می‌گذارد، تا بتوانید یک نقطه را بی‌آنکه چیزی را خاموش و دوباره روشن کنید، کمی از شبکه یا یک راهنما آزاد کنید.
ابزار اندازه‌گیری
ابزار اندازه‌گیری فاصله و زاویه‌ی میان دو نقطه را می‌خواند. این ابزار در نوار ابزار با قطره‌چکان در یک جا قرار دارد، پس قطره‌چکان را نگه دارید تا نمایان شود. از یک نقطه به نقطه‌ای دیگر بکشید تا برچسبی فاصله (D)، زاویه، و جابه‌جایی افقی (X) و عمودی (Y) میان دو سر را نشان دهد. خط و خوانش آن تا کشیدن بعدی‌تان روی صفحه می‌مانند، تا بتوانید اندازه‌ای را یادداشت کنید و کار را ادامه دهید.
نقطه‌های پایانی به همان نقطه‌هایی می‌چسبند که راهنماهای هوشمند و چسبیدن به نقطه به کار می‌برند، تا بتوانید دقیقاً از گوشه‌ی یک شیء تا گوشه‌ی شیء دیگر را اندازه بگیرید. هنگام کشیدن ⇧ را نگه دارید تا خط اندازه‌گیری به گام‌های ۴۵° محدود شود. از آن برای بررسی فاصله‌ی میان دو ستون پیش از قطعی کردن فاصله‌گذاری، یا خواندن طول و شیب لبه‌ای که می‌خواهید با آن جور شوید استفاده کنید.