Scissor

رابط کاربری

Scissor پنجره‌ی مرورگر را با یک سطح ویرایش یکپارچه پر می‌کند: نوار منو در بالا، نوار کنترل و زبانه‌های سند زیر آن، جعبه‌ابزار در سمت چپ، بوم طراحی در میانه و داک پنل‌ها در سمت راست. همه چیز روی دستگاه خودتان اجرا می‌شود، پس سند همان‌جا می‌ماند که آن را گذاشته‌اید و برای باز شدن به هیچ جا فرستاده نمی‌شود.

میان‌برهای این صفحه به شکل macOS نوشته شده‌اند. در Windows و Linux، ⌘ را Ctrl و ⌥ را Alt بخوانید؛ ⇧ همان Shift و ⌃ همان Control است.

فضای کار در یک نگاه

پنجره از چند ناحیه ساخته شده که هر کدام به پرسش متفاوتی پاسخ می‌دهد. یک بار جای آن‌ها را یاد بگیرید تا بقیه‌ی راهنما آسان‌تر خوانده شود.

نوار منو
ردیف منوها در بالاترین بخش، با واگرد و ازنو و جست‌وجوی فرمان در انتهای راستش. این فهرست کامل همه‌ی کارهایی است که ویرایشگر می‌تواند انجام دهد.
نوار کنترل
نواری درست زیر منوها. ابزار کنونی و چند کنترلی را نشان می‌دهد که برای آنچه همین حالا انتخاب کرده‌اید اهمیت دارند.
زبانه‌های سند
در سمت چپ نوار کنترل، برای هر سند باز یک زبانه. دکمه‌ی پنل‌ها در منتهی‌الیه راست همین ردیف قرار دارد.
جعبه‌ابزار
ستون باریک ابزارها در لبه‌ی چپ، با کنترل پرکننده و دورخط در پایین آن.
بوم و میز کار
ناحیه‌ی بزرگ میانی که در آن طراحی می‌کنید. مستطیل‌های سفید آرت‌بوردها هستند؛ پیرامون خاکستری میز کار است.
داک پنل‌ها
ستون پنل‌ها در سمت راست. وقتی لازمش دارید روی بوم می‌لغزد و وقتی می‌بندیدش فضا را پس می‌دهد.
نوار وضعیت
خط باریک پایین پنجره که ابزار کنونی، انتخاب و آخرین کنش قابل واگرد را گزارش می‌دهد.
کل پنجره‌ی Scissor: نوار منو، نوار کنترل، جعبه‌ابزار، بوم و داک پنل‌ها.
کل پنجره. Scissor از تنظیم روشن یا تیره‌ی سیستم شما پیروی می‌کند و این تصویر هم از آن پیروی می‌کند.

نوار منو

ده منو در بالا قرار دارند. همه‌ی فرمان‌های برنامه را گرد می‌آورند و آن‌ها را بر اساس نوع کاری که انجام می‌دهید گروه‌بندی می‌کنند، نه بر اساس اینکه یک قابلیت در کجای موتور قرار گرفته است.

منومحتوا
فایلجدید، باز کردن، بستن، ذخیره، جای‌گذاری، خروجی، اسکریپت‌ها، تنظیمات سند و چاپ.
ویرایشواگرد و ازنو، فرمان‌های کلیپ‌بورد، کل منوی انتخاب به‌صورت زیرمنو، ویرایش رنگ و تنظیمات.
چیدمانتبدیل، ترتیب روی هم قرارگیری، ترازبندی، گروه‌بندی، و قفل کردن و پنهان کردن.
مسیرفرمان‌های مسیر و مسیر مرکب، مورف، تاب دادن شکل و پرسپکتیو، ماسک‌های برش، پیچش متن و گسترش.
ساختنالگوها، تکرارها، پر کردن ناحیه، برداری‌سازی، توری گرادیان، آرت‌بوردها، برش‌ها و فرمان‌های لایه‌ی پیکسلی.
افکت‌هاافکت‌های زنده: مجموعه‌ی برداری (سه‌بعدی، اعوجاج و تبدیل، ترکیب شکل‌ها، سبک‌پردازی، تاب دادن و غیره) و زیرمنوی رستری زیر آن‌ها.
متنقلم، اندازه و گلیف‌ها، ساختن طرح بیرونی، تغییر حالت حروف، جریان متن و درج نویسه.
نماظاهر (روشن و تیره)، پیش‌نمایش طرح بیرونی و پیکسلی، بزرگ‌نمایی، چرخش نما، خط‌کش‌ها، خطوط راهنما، شبکه و چسبیدن.
فضای کارپنل‌ها: شش پنلی که بیشتر باز می‌کنید، زیرمنوی متن، زیرمنوی پنل‌های بیشتر برای بقیه، و بازنشانی پنل‌ها.
راهنماتازه‌ها، راهنمای کاربر، نصب، شرایط استفاده و درباره، با یک فیلد جست‌وجو در بالا.

تیک کنار یک گزینه یعنی آن تنظیم روشن است. گزینه‌ای که خاکستری کشیده شده فعلاً قابل استفاده نیست، معمولاً چون چیزی انتخاب نشده یا سندی باز نیست. اگر فرمانی میان‌بر داشته باشد، در سمت راست منو نشان داده می‌شود.

لازم نیست به خاطر بسپارید کدام منو چه چیزی دارد. دکمه‌ی جست‌وجو در سمت راست نوار منو، با برچسب جست‌وجو یا تایپ یک فرمان، پالت فرمان را باز می‌کند؛ ⌘K آن را از صفحه‌کلید باز می‌کند. چند حرف تایپ کنید تا هر فرمان منطبق را با مسیر منو و میان‌برش، و هر ابزار منطبق را فهرست کند. با ↑ و ↓ در نتایج حرکت کنید، با Enter مورد برجسته را اجرا کنید و با Esc ببندید. وقتی می‌دانید چه می‌خواهید اما نمی‌دانید کجاست، یا وقتی تایپ کردن سریع‌تر از گشتن است، سراغ این بروید. منوی راهنما فیلد جست‌وجوی خودش را دارد که همین کار را در منوها انجام می‌دهد.

واگرد و ازنو

پیکان‌های خمیده نزدیک سمت راست نوار منو واگرد و ازنو می‌کنند، همانند ⌘Z و ⇧⌘Z. هر دکمه وقتی اشاره‌گر را رویش نگه دارید نام گامی را که برمی‌گرداند می‌گوید و نوار وضعیت همین را در پایین پنجره نشان می‌دهد، تا همیشه ببینید یک بار زدن دیگر چه چیزی را واگرد می‌کند.

جعبه‌ابزار

ابزارها در یک ستون در لبه‌ی چپ قرار دارند و در خانواده‌هایی چیده شده‌اند: انتخاب، رسم، متن، خط، شکل، نقاشی، تغییر شکل، ساخت، نمونه‌برداری، نمادها، آرت‌بوردها و نما. ستون در هر زمان یک ابزار از هر خانواده را نشان می‌دهد؛ اشاره‌گر را روی یک جایگاه نگه دارید تا بقیه‌ی آن خانواده به سمت راست باز شوند، تا بتوانید ابزاری هم‌خانواده را برگزینید بی‌آنکه ستون زیر دستتان جابه‌جا شود. هر جایگاه همان عضوی از خانواده‌اش را نشان می‌دهد که آخرین بار به کار برده‌اید.

روی یک جایگاه کلیک کنید تا ابزاری که نشان می‌دهد انتخاب شود. راهنمای ابزار نام ابزار و میان‌بر تک‌کلیدی‌اش را می‌گوید، مثلاً V برای ابزار انتخاب، P برای قلم یا T برای متن. وقتی با صفحه‌کلید ابزار عوض می‌کنید، جایگاه مربوط لحظه‌ای روشن می‌شود تا ببینید اکنون کدام فعال است. برای دیدن همه با هم، دکمه‌ای نزدیک جست‌وجوی فرمان، به شکل سه نقطه، مرورگری از همه‌ی ابزارها باز می‌کند که بر اساس خانواده گروه‌بندی شده و با تایپ شما فیلتر می‌شود.

پرکننده و دورخط

زیر ابزارها کنترل پرکننده و دورخط قرار دارد: مربعی پر برای پرکننده، درون نواری که نماینده‌ی دورخط است، با یک جفت پیکان کوچک برای جابه‌جا کردنشان. چون اینجا قرار دارد و نه تنها در نوار کنترل، می‌توانید پیش از برگزیدن ابزار رنگی را انتخاب کنید تا شیء بعدی با آن کشیده شود. روی پرکننده یا نوار کلیک کنید تا زبانه‌های رنگ، نمونه‌رنگ‌ها و گرادیان باز شوند.

کلیدکنش
Xجابه‌جا کردن تمرکز میان پرکننده و دورخط
⇧Xجابه‌جا کردن پرکننده و دورخط با یکدیگر
Dبازگشت به پیش‌فرض: پرکننده‌ی سفید، دورخط سیاه
/گذاشتن طرف فعال روی هیچ

پنل‌های کنار ستون ابزار

میان کنترل پرکننده و دورخط و ابزارها، جعبه‌ابزار ردیف کوتاهی از دکمه‌های پنل را پیشنهاد می‌دهد که برای ابزاری که در دست دارید برگزیده شده‌اند: ابزارهای رسم پنل‌های نمونه‌رنگ‌ها و دورخط را در دسترس می‌آورند، ابزارهای متن پنل‌های متن و پاراگراف را، و به همین ترتیب. این دکمه‌ها یک پنل را درست همان‌جا که دستتان هست باز می‌کنند. دکمه‌ای دیگر کل داک را باز می‌کند. در پنجره‌ای کوتاه، این ردیف در یک دکمه‌ی پنل‌ها جمع می‌شود که همان گزینه‌ها را فهرست می‌کند، تا جعبه‌ابزار هرگز از لبه‌ی پایین بیرون نزند.

نوار کنترل

نوار زیر منوها با کاری که انجام می‌دهید تغییر می‌کند. در سمت چپش نام ابزار کنونی را می‌آورد و در سمت راست تنها کنترل‌هایی را نشان می‌دهد که می‌توانند روی انتخاب کنونی کار کنند: پرکننده، دورخط و ضخامت دورخط؛ X، Y، W و H انتخاب؛ و کنش‌هایی که معنا دارند، مانند ترازبندی، حالت‌های بولی شکل، ترتیب روی هم قرارگیری، گروه، لغو گروه و تکثیر. وقتی بیش از جای موجود باشد، دکمه‌ای در انتها بقیه را در یک منو گرد می‌آورد، تا نوار هنگام استفاده هرگز از نو چیده نشود.

در هر فیلد عددی تایپ کنید و Enter را بزنید، یا از فیلد بیرون بروید، تا مقدار اعمال شود؛ ↑ و ↓ آن را گام‌به‌گام تغییر می‌دهند، با ⇧ برای ده برابر گام و ⌥ برای یک دهم آن. برچسب کوچک کنار هر فیلد یک لغزاننده است: آن را به چپ یا راست بکشید تا مقدار را با حس دست تغییر دهید. اشاره‌گر را روی نام ابزار نگه دارید تا چند گزینه‌ی نخست آن ابزار نمایان شود؛ روی نام کلیک کنید تا گزینه‌های کامل آن با همه‌ی کلیدها و اعدادش زیر نوار باز شود.

نوار کنترل به‌طور پیش‌فرض در ردیف زبانه‌ها جا گرفته است، اما می‌توانید دستگیره‌اش را بکشید تا روی بوم شناور شود، و روی دستگیره دوبار کلیک کنید (یا از دکمه‌ی داک آن استفاده کنید) تا به جایش برگردد. در کنار آن، نوار فشرده‌ای می‌تواند کنار شیء انتخاب‌شده ظاهر شود که تنها پرکننده، دورخط و ضخامتش را دارد، تا رنگ درست کنار اثر باشد و نه آن سوی پنجره.

نوار سریع

وقتی چیزی را انتخاب می‌کنید، نوار کوچکی کنارش شناور می‌شود با کنترل‌هایی که بیش از همه به آن‌ها دست می‌برید، تا لازم نباشد تا لبه‌ی پنجره بروید. برای شکل‌ها و مسیرها پرکننده و دورخط را دارد؛ برای متن پرکننده، اندازه، درشت، کج و ترازبندی را. هنگام کشیدن کنار می‌رود و وقتی رها می‌کنید برمی‌گردد. همه‌ی محتوای آن در نوار کنترل و پنل‌ها هم هست.

بوم و میز کار

میانه‌ی پنجره بوم است. آرت‌بوردها مستطیل‌های سفیدی هستند که اثری را که می‌خواهید نگه دارید در خود دارند؛ پیرامون خاکستری میز کار است. میز کار بخشی از سند است، پس طرحی اولیه، تکه‌ای اضافه یا آزمونی رنگی که آنجا گذاشته شده همراه فایل ذخیره می‌شود، اما وقتی از یک آرت‌بورد خروجی می‌گیرید تنها آنچه درون مستطیل همان آرت‌بورد است نوشته می‌شود.

جابه‌جایی نما و بزرگ‌نمایی

Space را نگه دارید تا تا وقتی نگهش داشته‌اید به ابزار دست بروید، سپس برای جابه‌جایی نما بکشید؛ رها کنید تا ابزارتان برگردد. کشیدن با دکمه‌ی میانی ماوس هم نما را جابه‌جا می‌کند. چرخ ماوس پیمایش می‌کند و چرخ همراه با نگه داشتن ⌘ یا ⌥ حول اشاره‌گر بزرگ‌نمایی می‌کند.

میان‌بربزرگ‌نمایی
⌘= / ⌘-بزرگ‌نمایی و کوچک‌نمایی
⌘0جا دادن آرت‌بورد فعال در پنجره
⌥⌘0جا دادن همه‌ی آرت‌بوردها در پنجره
⌘1اندازه‌ی واقعی

یک کنترل بزرگ‌نمایی روی بوم قرار دارد با دکمه‌های منها، به‌علاوه و جا دادن و درصد کنونی؛ روی درصد کلیک کنید تا همان فرمان‌های جا دادن و اندازه‌ی واقعی را به‌صورت منو ببینید.

خط‌کش‌ها و خطوط راهنما

⌘R خط‌کش‌ها را نمایان و پنهان می‌کند؛ این خط‌کش‌ها با واحدهای سند از گوشه‌ی بالا-چپ آرت‌بورد فعال اندازه می‌گیرند و نشانگری دارند که اشاره‌گر را دنبال می‌کند. از روی یک خط‌کش بکشید تا خط راهنمایی روی اثر بیاورید، و راهنما را دوباره روی خط‌کش رها کنید تا از شرش خلاص شوید. همچنین می‌توانید مسیری انتخاب‌شده را با ساختن خطوط راهنما (⌘5) به راهنما تبدیل کنید و با آزاد کردن خطوط راهنما (⌥⌘5) برگردانید. همه‌ی خطوط راهنما را با ⌘; نمایان یا پنهان کنید. راهنماهای هوشمند (⌘U) هنگام کشیدن و جابه‌جا کردن، اشاره‌هایی برای ترازبندی و اندازه‌گیری نشان می‌دهند.

شبکه

شبکه برای هر آرت‌بورد جداگانه کشیده می‌شود و از نما › شبکه یا از پنل شبکه تنظیم می‌شود. آن را با ⌘' نمایان یا پنهان کنید و چسبیدن به آن را با ⇧⌘' روشن و خاموش کنید. هر آرت‌بورد می‌تواند یکی از شش نوع شبکه را به کار ببرد: متعامد، ایزومتریک، شش‌ضلعی، مایل، نسبت طلایی و پرسپکتیو. انتخاب یک نوع شبکه را روشن می‌کند تا بی‌درنگ ببینیدش. شبکه در صفحه‌ی خودش به‌طور کامل شرح داده شده است.

نوار تاریخچه

وقتی اشاره‌گر را نزدیک گوشه‌ای از بوم ببرید، ستونی از خط‌های کوچک ظاهر می‌شود: این تاریخچه‌ی سند است. اشاره‌گر را روی یک خط نگه دارید تا نام آن گام را ببینید، روی یکی کلیک کنید تا مستقیم به آنجا بروید، یا فشار دهید و روی خط‌ها بلغزید تا سند را به عقب و جلو ببرید و ببینید تغییری چگونه می‌آید و می‌رود. پنل تاریخچه در داک همین گام‌ها را به‌صورت متن فهرست می‌کند.

آرت‌بوردها و نوار آرت‌بورد

آرت‌بوردها همان چیزی‌اند که Scissor به آن‌ها «بورد» می‌گوید. هر کدام نامش را بالای گوشه‌ی بالا-چپش دارد و آرت‌بورد فعال با قابی پررنگ‌تر از بقیه کشیده می‌شود. روی نام یک آرت‌بورد کلیک کنید تا ابزار آرت‌بورد با همان آرت‌بورد فعال برداشته شود، آماده‌ی جابه‌جایی، تغییر اندازه یا تغییر نام. اگر آرت‌بوردی حاشیه‌ی برش داشته باشد، گرداگردش به‌صورت مستطیلی خط‌چین و قرمز نشان داده می‌شود. آرت‌بوردی را از ساختن › آرت‌بوردها › آرت‌بورد جدید بیفزایید، آرت‌بوردها را با ابزار آرت‌بورد (⇧O) بکشید و تغییر شکل دهید، و اندازه و نام یک آرت‌بورد را در گزینه‌های آرت‌بورد تعیین کنید. چیدمان دوباره‌ی همه‌ی آرت‌بوردها آن‌ها را در یک ردیف مرتب می‌کند.

نواری از تصاویر کوچک آرت‌بوردها روی بوم قرار دارد، برای هر آرت‌بورد یک پیش‌نمایش کوچک به‌علاوه‌ی دکمه‌ی افزودن در انتها. روی یک تصویر کوچک کلیک کنید تا آن آرت‌بورد فعال شود و در پنجره جا بگیرد؛ روی نام زیر آن کلیک کنید تا به آن آرت‌بورد بروید و ابزار آرت‌بورد را آماده‌ی ویرایشش بردارید. پنل آرت‌بوردها در داک هم آن‌ها را فهرست می‌کند.

زبانه‌های سند

سندهای باز به‌صورت زبانه‌هایی در سمت چپ نوار کنترل ظاهر می‌شوند. هر زبانه نام سند را نشان می‌دهد و تا وقتی تغییرات ذخیره‌نشده دارد نقطه‌ای جلوی آن است. روی یک زبانه کلیک کنید تا به آن سند بروید، یا روی × تا ببندیدش؛ بستن سندی با کار ذخیره‌نشده ابتدا می‌پرسد. با کلیک میانی روی یک زبانه آن را بی‌درنگ ببندید، و زبانه‌ای را روی دیگری بکشید تا ترتیب سندهای باز عوض شود. جدید (⌥⌘N)، باز کردن (⌘O) و ذخیره (⌘S) در منوی فایل هستند و بستن ⌥⌘W است.

زبانه‌ها به‌طور پیش‌فرض در بالا قرار دارند. برای جا دادنشان در کنار، نما › زبانه‌های سند در کنار را روشن کنید (در تنظیمات هم هست)؛ نوار کناری را می‌توان از لبه‌ی راستش پهن‌تر یا باریک‌تر کرد و این انتخاب به خاطر سپرده می‌شود.

نوار وضعیت

خط پایین پنجره از چپ به راست این‌ها را گزارش می‌دهد: نشانگر آماده بودن، نام ابزار کنونی، اندازه‌ی انتخاب (هیچ چیز انتخاب نشده، یک شیء، یا یک شمارش) و کنشی که ⌘Z واگرد می‌کند. جایی آرام برای اطمینان از اینکه چه برداشته‌اید و واگرد بعدی چه چیزی را برمی‌گرداند.

داک پنل‌ها

پنل‌ها در ستون سمت راست قرار دارند. در حالت آرام، بوم کل پنجره را در اختیار دارد؛ درخواست یک پنل داک را روی بوم می‌لغزاند و بستنش فضا را بی‌درنگ پس می‌دهد. دکمه‌ی پنل‌ها در سمت راست ردیف زبانه‌ها، و کلید Escape، داک را باز و بسته می‌کنند؛ منوهای پنجره و فضای کار و پالت فرمان یک پنل مشخص را باز می‌کنند.

سندی باز در Scissor با اثری روی آرت‌بورد و پنل‌های لایه‌ها و نمونه‌رنگ‌ها که در داک باز هستند.
سندی در حال ویرایش، با پنل‌های لایه‌ها و نمونه‌رنگ‌ها که در داک باز هستند.

گروه‌های پنل در داک

پنل‌ها در گروه‌هایی روی هم چیده شده‌اند و هر گروه ستونی از زبانه‌های نمادین کوچک در لبه‌ی خودش دارد. اشاره‌گر را روی یک زبانه نگه دارید تا نام پنل را ببینید؛ پنل باز نامش را بالای محتوایش می‌نویسد. به‌طور پیش‌فرض گروه‌ها پنل‌هایی را گرد می‌آورند که معمولاً با هم به کار می‌روند:

چیدمان دوباره‌ی پنل‌ها

چیدمان در اختیار شماست. زبانه‌ای را در امتداد نوار خودش بکشید تا ترتیبش عوض شود، آن را روی نوار گروه دیگری بکشید تا به آنجا برود، یا آن را از داک بیرون بکشید تا روی بوم شناور بماند. بخش خالی یک نوار را بکشید تا کل گروه را بیرون بیاورید، و آن را دوباره روی داک رها کنید تا به جایش برگردد؛ فاصله‌ی میان گروه‌ها زبانه‌ای را که رها شود به‌عنوان گروهی تازه می‌پذیرد. روی یک زبانه کلیک راست کنید تا همین جابه‌جایی‌ها را از راه منو انجام دهید، از جمله بستن پنل. × در بالای یک نوار آن گروه را می‌بندد و کشیدن جداکننده‌ی میان دو گروه به یکی ارتفاع می‌دهد و از دیگری می‌گیرد. اندازه‌ی گروه شناور را می‌توان از گوشه‌اش تغییر داد.

پنل‌هایی که منتظر کاری می‌مانند

پنلی که فعلاً چیزی برای کار کردن ندارد ناپدید نمی‌شود: زبانه‌اش می‌ماند، تنها کم‌رنگ، و بدنه‌اش خطی نشان می‌دهد که می‌گوید منتظر چیست، مثلاً انتخاب یک شیء یا برگزیدن ابزار متن. برای اینکه داک زیر دستتان به هم نریزد، این انتظار تا وقتی اشاره‌گر درون داک است نگه داشته می‌شود و پس از بیرون رفتن اشاره‌گر به‌روز می‌شود.

باز کردن، پنهان کردن و بازنشانی پنل‌ها

پنلی را از منوی فضای کار باز کنید، جایی که شش پنل پرکاربردتر در بالا هستند و بقیه زیر پنل‌های بیشتر، یا از منوی پنجره در رابط کلاسیک. بسیاری از پنل‌ها میان‌بر دارند:

پنلمیان‌برپنلمیان‌بر
لایه‌هاF7رنگF6
پشته‌ی رنگ⇧F6اطلاعاتF8
ترازبندی⇧F7تبدیل⇧F8
دورخط⌘F10گرادیان⌘F9
ترکیب شکل‌ها⇧⌘F9شفافیت⇧⌘F10
سبک‌های گرافیکی⇧F5قلم‌موهاF5
ویژگی‌های شیء⌘F11نمادها⇧⌘F11
نویسه⌘Tپاراگراف⌥⌘T
گلیف‌ها⌥⇧F11

داک را می‌توان با کشیدن لبه‌ی چپش پهن‌تر کرد، از پهنای راحتی که دو فیلد در هر ردیف جا می‌دهد تا بسیار پهن‌تر. چیدمان شما و پهنایی که برای داک گذاشته‌اید میان نشست‌ها به خاطر سپرده می‌شوند. وقتی داک بسته است، بردن اشاره‌گر به لبه‌ی راست پنجره آن را اندکی نمایان می‌کند، به شرطی که اثری زیر اشاره‌گر نباشد. برای برگرداندن همه‌ی تغییراتتان در چیدمان، بازنشانی پنل‌ها را برگزینید که هر گروه را به جای آغازینش برمی‌گرداند.

Tab جعبه‌ابزار، نوار کنترل، زبانه‌های سند، نوار وضعیت، پنل‌ها و دیگر اجزای روی بوم را پنهان می‌کند تا تنها اثر و نوار منو بمانند؛ دوباره بزنیدش تا همه برگردند.

زبان

Scissor به زبان‌های انگلیسی، آلمانی (Deutsch)، اسپانیایی (Español)، فرانسوی (Français)، ایتالیایی (Italiano)، کاتالان (Català)، چکی (Čeština)، دانمارکی (Dansk)، نروژی (Norsk)، لهستانی (Polski)، اسلواکی (Slovenčina)، فنلاندی (Suomi) و سوئدی (Svenska) سخن می‌گوید. نخستین بار که بازش می‌کنید، اگر زبان مرورگرتان یکی از این‌ها باشد همان را به کار می‌برد و در غیر این صورت انگلیسی را. برای انتخاب زبانی دیگر، روی دکمه‌ی کره‌ی زمین در نوار منو یا در صفحه‌ی خوش‌آمدگویی کلیک کنید، یا ویرایش › تنظیمات (⌘K) را باز کنید، به رابط کاربری بروید و یکی را زیر زبان برگزینید. Scissor با بارگذاری دوباره تغییر زبان می‌دهد و انتخاب را به خاطر می‌سپارد. منوها، پنل‌ها، پنجره‌های گفتگو، راهنماهای ابزار، پیام‌ها و تازه‌ها همه از آن پیروی می‌کنند و اعداد به شیوه‌ی محلی نشان داده می‌شوند، مثلاً 12,5 در آلمانی، هرچند می‌توانید هم ویرگول و هم نقطه تایپ کنید. سندهای شما تحت تأثیر قرار نمی‌گیرند: نام لایه‌ها و متن درون اثرتان همان‌طور که نوشته‌اید می‌مانند. وقتی رابط کاربری به انگلیسی نیست، شرایط استفاده برای سهولت ترجمه‌شده نشان داده می‌شوند و نسخه‌ی انگلیسی همان است که اعتبار دارد.

روشن و تیره

Scissor از تنظیم روشن و تیره‌ی سیستم شما پیروی می‌کند. برای ثابت کردن یکی از آن‌ها، نما › ظاهر را برگزینید و سیستم، روشن یا تیره را انتخاب کنید. این انتخاب به خاطر سپرده می‌شود و هم به بوم و هم به رابط کاربری می‌رسد: میز کار، خط‌کش‌ها و برچسب‌های آرت‌بورد همه متناسب با پوسته‌ای که در آن هستید کشیده می‌شوند.